Anima mia
3 05 2008Herinnering aan een onvergetelijk concert in Rocca Imperiale City:
(eentje voor de moedige Lizie)
Tags : trash, youtube
Categorieën : eentje voor..., smile
Herinnering aan een onvergetelijk concert in Rocca Imperiale City:
(eentje voor de moedige Lizie)
Daarnet in de droogkuis bleek dat het madammeke en ik geen enkele taal gemeen hadden. Ik spreek geen Chinees en zij geen Nederlands. Dus heb ik vijf minuten lang gewezen en uitgebeeld tot ik naar huis kon met mijn zwarte broek met omgezoomde broekspijpen, die ik woensdag of donderdag had binnengebracht.
Het zal mij leren mijn bonnetje niet mee te brengen.
De website die je helpt je belastingen in te vullen. Zou het iets te maken hebben met de deadline morgen?
“Snoooob!” riep ik eergisteren uit toen ik in de studentenkeuken van een vriend een grote Le Creuset zag staan tussen de plastieken schaaltjes en de tien verschillende borden en glazen. Wist ik veel dat we de dag erna eventjes gingen binnenspringen in een grote winkel op zoek naar zeep en daar een casserole van hetzelfde merk aan een meer dan redelijke prijs gingen vinden. In een kleur dat wonderwel past bij onze studentenkeukenstoelen én mijn ogen.
As we speak zit er een lammetje in de oven.
Deze week kwam een Turkse vriendin eten. Ze bracht Turks fruit mee en er werd Turkse thee gedronken. Ineens moest ik denken aan dat flauw mopke dat de Daddy eens uithaalde toen ik nog een Turkse roommate had.
Daddy: En hoe is ‘t nog met uw Turkse? Eet ze veel fruit?
Ik: Bwa, niet overdreven… *snapt het waarom van de vraag niet goed*
Daddy: *gegniffel*
Ik: *frank valt langzaam* Papaaaaaaah!
Hij heeft het van geen vreemden.
Vier uur zachtjes pruttelen doet wondere dingen met tomatensaus. En als je dan de Officiële Zuid-Italiaanse Pastahoeveelheden (250gr/persoon) volgt, heb je eten voor drie dagen.
Sinds enkele weken wandel ik zondagmiddag op mijn sandalen met geitenwollen sokken met mijn stoffen boodschappentas en mijn lege melkfles naar het biomarktje vlakbij de unief om een nieuwe fles verse koemelk. Thuis bij een groot glas bedenk ik dat koude melk misschien wel het lekkerste ter wereld is en dat die biomelk eigenlijk niet eens zo duur is in vergelijking met melk van de winkel. Volgende gedachte: hoeveel ml is dat eigenlijk een quart of a gallon? En wat zie ik op het etiket, naast 946ml? De melk komt van koebeesten uit Ghent, NY! Zo wijs, maat! 
Als hier in New York aan een kruispunt het licht op groen springt, dan vinden veel chauffeurs het logisch dat zij eerst rechts mogen afslaan zonder de voetgangers op het zebrapad voor te laten. Ik vind dat niet. En ik heb een expressief gezicht.
Recente reacties