Inspectie

Vandaag is er een zeer vriendelijke maar kordate mevrouw van de Housing eventjes op bezoek geweest. ‘Zeer vriendelijk’ want ze maakte complimentjes over ons knip- en plakexperiment met die bekende Kandinskyposter in de living. ‘Kordaat’ want in minder dan vijf minuten had ze het hele appartement gekeurd en beslist dat we een nieuwe wc en lavabo krijgen. En mijn oude kamer krijgt een zoveelste laagje verf. Binnenkort werkmannen in huis dus. Ik zal maar zorgen dat de pintjes fris staan!

Beetje creepie:

dat iets-te-vrolijk muziekje van de ijskreemkar na negen uur…

Eentje voor Paolo!!!

Buon compleanno!

Ambulance

He, bedacht ik zonet, het is vandaag precies een jaar geleden dat ik met de dollaren die de belastingen mij hadden teruggestort mijn fototoestel ging kopen. Ik herinner het mij nog zo precies omdat het de dag voor Memorial Day was, een national holiday op de laatste maandag van mei. En ook de dag voor mijn vertrek naar België (met een shopdag op het allerlaatste moment, ja…). Ik herinner me nu ook dat ik vorig jaar op Memorial Day zelf tijdens de rit naar de luchthaven overal waar er maar een beetje een parkje was, mensen zag barbecuen en picnicen. Niet dat het me echt een feestdag lijkt, maar goed.

Terug naar het fototoestel. Ik was daar dus zó blij mee dat ik de eerste avond (en ook mijn laatste avond in NY) zowaar meer dan 250 foto’s heb getrokken. En een paar behoorlijk idiote filmpjes heb gemaakt uiteraard. Ja, het was een fijne avond… *mijmert weg* Allez hup, in de memorialspirit van de dag: een foto uit de goede oude tijd…

(Die ziekenwagen stond daar gewoon. Zó bont hadden we het nu ook weer niet gemaakt…)

Overheard in New York

Hierzie, een grappige website. Je zíet niet alleen vanallesennogwat hier in New York, maar blijkbaar lopen er ook nogal wat luistervinken rond die de meest vuile en dwaze praat ‘overhearen’ en doorsturen naar deze site. Hilarisch bij momenten.

Er is ook een Office, een Beach en een Everywhere versie.

En wil je weten wie Hans en Franz zijn: klik ne keer hier…

Cobb

Na twee jaar heeft een mens al zijn vaste adresjes voor een hapje, nietwaar. Dus omdat ik toch nog eens onder de mensen moest komen, sprak ik vanavond af in mijn favoriete adresje voor mijn favoriete Amerikaanse salade: de Cobb Salad. Omdat ik een zoetje ben: het recept. Ik weet, het ziet er maar een defelke uit. Ik had óók mijn twijfels, maar het is echt lekker. De salade is zelfs een fenomeen: ja, ja, welke andere salade krijgt een aparte paragraaf op Wikipedia, getiteld ‘The Cobb Salad in popular culture’?

Joke

He, dat was wel *mijn* lolleke!

On the Upper East Side, there are a lot of black and Latina women with little white babies. That’s so sweet of them to adopt all those poor white children.

Catie Lazarus, Joke of the week in Time Out New York, p. 106.

I come in peace

‘t Was een donderdagavond en ik vond dat ik na een hele dag les wel een drankje verdiende. Dus toen ik een uurtje later thuis iets felgroen meende te zien vanuit mijn ooghoeken, dacht ik echt dat het de drank en de vermoeidheid was. Maar nee, ik had weldegelijk bezoek. Op deze foto staat ie stil, maar in ‘t echt had hij kleine, snelle, groene pootjes:

Na een heel gedoe met een tupperwarepotje heb ik het unidentified fleeing object veilig buiten gezet.

Once again, wie wil er nu nog op bezoek komen…?

High Line (2)

Een filmpje:

High Line

Twee zomers geleden in Parijs wandelden we elke morgen van het hotel naar het centrum over de Promenade Plantée, een oude spoorweglijn die omgebouwd werd tot een wandel-, fiets- en looppad met veel groen.

Kijk eens hoe mooi en rustig en die zusterliefde:

De Parijse Promenade was zeer zeker de inspiratie voor het New Yorkse High Line project. Same story: oude spoorweglijn, jaren niet meer gebruikt en nu omgetoverd tot een groen stadspark. Tegen 2008 zal het eerste en grootste deel af zijn. Zo mooi als in Parijs zie ik het niet worden, maar ik ga zeker toch eens kijken. Het uitzicht zou fantastisch zijn…