Kalle!

Ik vond al dat de deur van de badkamer op een andere manier dan anders sloot. Ze sleeptege gelijk een beetje over het matje. En ja hoor, toen ik vanmiddag de badkamer wou kuisen, bleek het matje gewoon vast te plakken aan de vloer. Met het gevolg dat er nu stukken badkamermatje aan de vloer hangen.

Ik, die ook wel eens een serieuze kalle kan zijn die haar dekbed verkeerd in de overtrek steekt en de stofzuiger makkelijk kapot krijgt, ga daarover eens een theorietje placeren:

Op de laatste dag voor het vertrekken moest subletter nog snelsnel de badkamer kuisen. Het water met een flinke scheut product was nog niet lang niet droog, maar ze had geen tijd om te wachten, dus ze smijt die matjes er sebiet op. Badkamerraampje staat open, vochtige New Yorkse lucht doet de rest.

Zou kunnen, he.

(Ik vind het trouwens niet erg, vond die matjes toch spuuglelijk. Dat van dat raam dat niet meer goed sluit en de vervormde poot van mijn ventilator, dat is erger.)

Early bird

Ik doe nochtans mijn best om niet om acht uur ’s avonds in mijn bed te crashen (een horrorfilm donderdag en een lange wandeling na de regen gisteren hielden mij meer dan wakker tot middernacht), maar toch ben ik nog steeds zo rond een uur of zes, zeven ’s morgens klaarwakker. Dat is niet de normale gang van zaken, nee.

Ik vind het nochtans geen slecht extraatje, zo eventjes zonder moeite een ochtendmens worden. Want deze morgen om zeven uur liep ik al vrolijk buiten rond, een koffietje  halen bij mijn favoriete koffieman (nee, niet meneer Starbucks) en terug wandelen langs het park. Fijn hoor.

Als ik nu eens iedere dag zo vroeg wakker werd en uit mijn bed geraakte, kon ik altijd een wandelingetje gaan maken. Of, tussen al die andere early birds, Evy nog eens een kans geven.

Als.