Bigfoot

Of het mijn eerste keer in de Health Center was, vroegen ze. Nee, ik was er al geweest voor de inentingen, want ik had er niet genoeg en ik moest maar even naar buiten kijken en aan iets leuks denken, zei de verpleegster met de spuit in de hand en teleurgesteld dat ik was dat ik geen lekstok kreeg achteraf.

Ze keken eens goed naar mijn voet en hadden het over een gebroken teen en ze haalden een orthopedische schoen boven, een zeer grote, maar de Medium was te klein en ze wouden mij ook een stok geven, maar dat vond ik er toch lichtjes over en dan werd ik naar het ziekenhuis gestuurd voor foto’s en de verpleegster sprak mijn naam zo raar uit dat ik al vervelend rond me heen zat te kijken waarom die pipo niet reageerde. Ik lag neer voor veel foto’s en ik hoorde op de achtergrond meer dan eens gelach en ‘oh my gosh’ en ik vroeg mij af of mijn tenen zo grappig waren. Dan mocht ik naar huis en toen belde de dokter die zei dat mijn teen raar maar waar toch niet gebroken was en dat optie nummer twee gescheurde ligamenten waren. En dat ik zeker, zeker mijn speciale schoen moest aandoen. Great!