Muis

Ik geef toe, ik heb gelachen en niet eens in mijn binnenste, wanneer mijn huisgenootje een briefje had achtergelaten op de keukentafel ‘Julie, een kakkerlak!!!!’ met daarnaast onder een kommetje een beestje zo klein dat je niet eens kon zien of het wel een kakkerlak was. Met een grijnslachske mepte ik de spinnen in haar kamer dood. En dat en dat, dat deed mij allemaal niets.

Maar ik ben geen held.

Vanavond, ik zit te lezen in de keuken. Ik hoor een raar geluid vanachter het vuur. Ik roep mijn huisgenootje, want ik ben er niet gerust in. En terwijl ik op een stoel zielig sta te wezen, zie ik achter het vuur beweging. Vaststelling: muizen horen. Ik heb zo hard gegild dat de muis terug achter het vuur verdween. Ik ben er niet gerust is. Huisgenootje heeft alle kasten en de oven doorzocht en niets gevonden.

De keuken heeft geen deur. Ik. Ga. Nooit. Meer. In. De. Keuken.

Mijn kamer heeft wel een deur. Ik. Kom. Niet. Meer. Uit. Mijn. Kamer.

–
We hebben nu wel een deal. Ik de kakkerlakken en de spinnen, zij de muizen.
Ik ga niet meer lachen met mensen lachen die bang zijn van kakkerlakken en spinnen.