*Waarschuwing: hoog iiiiieeeeeeeeiuw-gehalte*
De muis was niet weg. Tijdens het eten kwam ze even hallo zeggen om dan weer te verdwijnen onder het vuur. En terwijl we ’s avonds laat voor een tweede keer naar Ratatouille keken (voor de therapie, uiteraard), hoorden we rare geluiden, maar geen muis te zien. Ze was waarschijnlijk niet content dat we de doorgang onder de oven met een matje hadden geblokkeerd, want toen ik na de film de badkamer binnenkwam, zag ik stukken pleister op de vloer en wist ik meteen hoe laat het was. Een minimuisje dat een gat kan maken in de muur: het zegt iets over de kwaliteit van de muren. Geruststellend dat dat is… En het werd nog fijner: na wat gefrutsel van het douchegordijn hadden we door dat mickey nog onder ons was, meer precies in het bad! De helden onder ons hebben het beestje gevangen en wat verder op straat vrijgelaten. Ik heb toegekeken.
Het was trouwens een drukke dag gisteren, ongediertegewijs. Eerder in de namiddag had ik al een kakkerlak doodgemept. My part of the deal, right.
Recente reacties