Oscarnight en tradities

De voorbije twee jaar waren dit de ingrediënten: de tv op de Oscars, de zetel vol volk, de tafel vol drank en eten. Het ene jaar plaatsten we een megabestelling bij de Kentucky Fried Chicken om de hoek, het andere bakte een uitstekende chef de ene pannenkoek na de andere. En intussen zeiden we lelijke dingen over lelijke jurken.

De intentie was er om dit jaar deze prille traditie voort te zetten. We vonden alleen geen tv. Ik vond het bijna jammer, maar toen stelde die fantastische chef voor om toch pannenkoeken te komen bakken. Of ik stelde het voor, dat kan ook.

In ieder geval, een nieuwe traditie. Veel beter dan die saaie Oscarnight. Denk dus maar aan ons, Klaasje, wanneer je volgend jaar in het Mexicaanse zonnetje je krantje leest en je de lijst genomineerden voor de Oscars ziet.  Overweeg dan een weekendje New York. Mijn futon en mijn koekepan staan te uwer beschikking.