Het verjaardagscadeautje voor mijn roomie. Ik weet het, ik ben zo grappig. Uiteraard heb ik haar ook een echt cadeau gekocht: schone kniekousen die hopelijk niet krimpen tijdens het rondje kookwas dat onvermijdelijk volgt als die rode snoodaards nog ne keer werekeren.
Happy adoption anniversary, Panza!
Geen beter moment voor een house tour dan na het bezoek van de exterminator. Starring mezelf, duidelijk onder invloed van het gif in de lucht, en mijn kamer, die duidelijk niet helemaal leeg is:
Oh joy!
“Bedbugs” fluisterde de super. “Bij de buren.”
“De buren die net een bed naar beneden sleurden en vriendelijk vroegen hoe het met mij ging en “fine” antwoordden toen ik dezelfde vraag stelde?”
“Ja, die buren.”
“Ah.”
–
Morgen komt de exterminator kijken of ze hier ook zitten. Tot vijf minuten geleden had ik geen jeuk.
Sergeia, once een valse kadde, is uitstekend gezelschap dezer dagen. Maar vandaag heeft ze mij toch twee keer liggen gehad, zeker.
Eerst met een fantastische slide van de gang naar de keuken om iets grijs onder de frigo te vangen. Juist. Het bleek uiteindelijk de speelgoed muis te zijn die al een paar maanden verdwenen was. Fijntje.
Een uurtje later zit ze naast mij op een keukenstoel zeer doordringend naar de vloer te kijken. Zo van “I see dead cats.” Ik dacht eerder aan een kakkerlak, wegens het is de tijd van het jaar wel. Het was een vlieg. Gewoon een vlieg, maar wel een namiddagvullend programma voor Sergeia.
Niet haar sterkste punt, vliegen vangen. Maar wel grappig. Vooral als de vlieg aan de andere kant van het vliegenraam zit.
Gisteren onder de deur een brief van de super: een van de buren zit met bedbugs.
Meet de bedbug:
Snel nog bellen voor een inspectie, hopelijk moet de Black Widow niet terugkomen voor extermination… Maar de website stelt gerust: ”She always gets her prey!”
Recente reacties