Gisteren onder de deur een brief van de super: een van de buren zit met bedbugs.
Meet de bedbug:
Snel nog bellen voor een inspectie, hopelijk moet de Black Widow niet terugkomen voor extermination… Maar de website stelt gerust: ”She always gets her prey!”
(klik voor groter)
Het is avond, we zitten in de keuken, het raam staat open en ik hoor gepiep.
Ik: Maar allez, welke vogels zijn dat nu nog?
E: Vogels met een grijze vacht, een lange staart en zonder vleugels.
Meet Sergeia. Ze is zijdezacht. Zaterdag geadopteerd, maandag al terug S.O.S. Dierenkliniek binnen. Issues, we hebben een kat gekozen met major issues. Nu is ze terug thuis en speelt ze gelukkig al weer flink met de stoffen muis. Dat belooft voor de echte, die opvallend afwezig is deze dagen…
–
Het is een Turkse Angora. Ze blijven mij achtervolgen, die Turken…
Linksboven in beeld beweegt er iets. Het is onze Mickey. Hij woont in ons vuur en is niet bepaald bang.
It was a long way: twee maand geleden stond ik op een stoel te gillen en nu film ik hem vertederd.
Mag ik nog even over de muizenhistorie? Want ja, we zitten hier nog altijd met een muis. Één muis, denken we, één muis die na het bezoek van de exterminators niet meer weg kan. Één muis die steeds minder bang is van de reuzen die wij moeten lijken. Maar vooral één muis die zich nu al meer dan een maand niet laat vangen.
1. Eerste poging, back in the days dat ik nog echt bang was. “Ik ga nu om een val!” gilde ik toen mickey mij voor de zoveelste keer kwam groeten. Ik kwam thuis met de substielste der vallen: een soort ronde doos met een opening die zich sloot als de muis te dicht kwam en met op de bovenkant in grote letters KILL! MATAR! en een prentje van een muis op zijn rug doorboord door een grote rode bliksem. Kwestie dat het duidelijk was. Maar helaas. Het stukje kaas werd meermaals vakkundig verwijderd, de val bleef leeg.
2. De ‘glue trap’. De super mengt zich eindelijk en plaatst overal in de keuken en in de living vellekes lijm met in het midden een kwak pindakaas. Hij gaf het geen 24 uur. Maar we hebben hier duidelijk te maken met een superintelligente muis à la Remi van Ratatouille. Voor ons ogen verlaat mickey ’s avonds zijn HQ, het vuur, manouvreert om de vallen heen en gaat een restje saus oplikken aan de rand van het vuur. Als dat geen welgemeende f*ck you was, naar mij en de super.
3. De ‘humane trap’. Een lief schattig huisje met in- en uitgang want sommige mensen hier hebben zowaar sympathie gekregen voor onze little chef. Maar ook die val staat hier nu al twee dagen leeg. Gisteren hoorden we meermaals gepiep in de keuken, ik ben ervan overtuigd dat the sneeky bastard ons gewoon zat uit te lachen.
Volgende stap: een kat.
Mysterie: langs waar komen die sloebers nog binnen na al dit? Ik ben blij dat ik niet hebben moeten zien hoe mickey het vuur binnendook.
Het wordt tijd dat ik eens over iets anders kan schrijven.
Er is hier gisteren nogal wat af geëxterminatord. Drie stoere mannen met silicone guns die in een half uur tijd alle, alle gaten hebben gevuld, het gat in de badkamer dichtgeplamuurd, het vuur en de frigo verschoven en een heel bestek teruggevonden en meer dan eens hebben gezegd dat het hier zeer proper ligt.
Mama, heb je het gehoord? Het ligt hier blijkbaar zeer proper! 
Eentje is geentje…
Nieuwe mickey gespot op het vuur. De helden hier in huis hebben het vuur verschoven op zoek naar de doorgang, maar hebben niets gevonden. Het zou handig zijn te weten waar ze vandaan komen, die sloeberkes. Ik heb dan maar meteen een muizenval gekocht.
Want dat ‘eentje is geentje’ is echt wel een regel als het over muizen gaat.
Recente reacties