Mooooose

Gisteren werd ons appartement gekeurd door een driejarig monster, een zeer nieuwsgierig driejarig monster. Vielen in de smaak: de lange gang, de miniatuur Fiatjes, de knoflookpers (go figure), alle kaartjes en magneten op de frigo en gelukkig ook het eten.

Maar dit won de hoofdprijs:

Trouwens, als ik wat schaamtelozer was geweest, stond hier nu ook een youtubefilmpje van een driejarig Italoamerikaantje dat “Non, rien de rien, non je ne regrette rien” zingt.

Een week bezoek in een lijstje

Mooiste vuutje: Lower Manhattan vanop de boot naar Liberty en Ellis Island;
Grootste waaaaaaaw: Top of the Rock;
Schoonste huizen: Brooklyn Heights;
Grappigste spraakverwarring:“Is this place freeei?” (la mamma) ex aequo met “Could we please have the waaaain?” (Julie);
Tofste woord: schuddebuiken;
Flauwste lolleke: “Exit?” “Eh-k-zie-t!” (gelimiteerd tot vijf keer per dag);
Grootste misvatting: “Are you in the music industry, sir?” vroeg iemand in de rij toen daddy uit volle borst meezong met “What a wonderful life”;
Meest gepasseerd: Columbus Circle;
Tofste gadget: spelen met de iPhone in de Apple Store;
Lekkerste junk food: cheese fries;
Meest hartverwarmend moment: studenten applaudiseren voor bezoek van la mamma en daddy in de les;
Beste symboliek: dat tijdens hun eerste dag hier het zonnetje er doorkwam en dat na hun vertrek het opnieuw grijs herfstweer werd;
Mooiste supermarkt: Whole Foods;
Dichtst bij een celebrity: optreden van Sheryl Crow horen op Lincoln Center;
Lekkerste breakfeast ontdekking: muffins uit de oven;
Dikste billen: beeld in Columbus Circle;
Beste meevaller: dat het eten hier wél lekker is;
Grootste mysterie: wat is er met de pompoen gebeurd?

Klik op de foto’s

Twee vliegen

Vandaag les Italiaans en voorbereiding bezoek mama&papa gecombineerd. Studenten een opdrachtje gegeven enkele toeristische tips voor New York neer te schrijven mét de woordenschat en de grammatica die we net hadden gestudeerd. Werkt altijd, zo’n concrete oefening. Dus vullen we het lijstje aan: een hotdog eten, een wandeling in Central Park, een musical, een hamburger eten, de Frick Collection… Ik heb er zin in!

(Als het allemaal een beetje lukt, doe ik hier van foto van de dag volgende week!)

Row, row, row your boat

En dan zagen we dit:

I come in peace

‘t Was een donderdagavond en ik vond dat ik na een hele dag les wel een drankje verdiende. Dus toen ik een uurtje later thuis iets felgroen meende te zien vanuit mijn ooghoeken, dacht ik echt dat het de drank en de vermoeidheid was. Maar nee, ik had weldegelijk bezoek. Op deze foto staat ie stil, maar in ‘t echt had hij kleine, snelle, groene pootjes:

Na een heel gedoe met een tupperwarepotje heb ik het unidentified fleeing object veilig buiten gezet.

Once again, wie wil er nu nog op bezoek komen…?

‘t Was grote liefde!

Grant’s Tomb overdag

foto: Vinnie

We geven picknick!

Daar is de lente! Vandaag gaf de thermometer 26 graden aan en al had ik best een druk schema, lezen kan je overal, ook buiten. Vijf minuutjes heb ik maar in de volle zon gezeten, want ik heb een teer velleke. En terwijl collega’s plannen maakten om picknick op het gras te houden tijdens hun les, kon ik niet anders dan terug denken aan deze zomer, aan zeker een van de fijnste momenten met Lizie en Célia hier in New York.

De dag ervoor hadden we een hele namiddag rondgedwaald in het MET (er bestaat daar ook een filmpje van…) en op de weg naar huis die door Central Park liep, kwamen we terecht in een massa-picknick, de prelude voor een van de twee openluchtconcerten die de Metropolitan Opera gratis en voor niets in het park gaf. Uiteraard waren we de volgende dag present voor de tweede opvoering van ‘Rigoletto’ met ons dekentje, hapjes en drankjes (een fles wijn in het openbaar, hoe stoer!). ‘t Was een zeer, zeer fijne avond…

MET

Nog een filmke van deze zomer, starring ons lovely Lizie met een lekker vet Amerikaans accent, hell yeah!

Locatie: de ‘roofgarden’ van het Metropolitan Museum of Art (MET).