Traag, pokketraag

De website die je helpt je belastingen in te vullen. Zou het iets te maken hebben met de deadline morgen?

Meningen verschillen

Als hier in New York aan een kruispunt het licht op groen springt, dan vinden veel chauffeurs het logisch dat zij eerst rechts mogen afslaan zonder de voetgangers op het zebrapad voor te laten. Ik vind dat niet. En ik heb een expressief gezicht. 

Not. Funny.

Ik zie ons nog staan in de klas, studentjes van het zesde middelbaar, vijf minuten voor de Grote Presentatie met Slides, doen alsof we de overhead projector uittestten, want dat moest van de leraar Nederlands. Een professional heeft nooit miserie met zijn materiaal.

Ik had gisteren een powerpoint in elkaar gestoken, de laptop/projector gereserveerd, de ppp naar twee emailadressen gezonden, uitgetest op een pc, op mijn externe schijf gesmeten en was een kwartiertje voor begin les gearriveerd. Kon niet misgaan, juist?

Maar toen brak de sleutel van de deur van het secretariaat in het slot en bleven alle dure tv’s en laptops en projectors veilig aan de andere kant.

En dan: Improvisatie!

Hoe zou het nog met de teen gaan?

Tja. Nog niet helemaal in orde, zou ik zeggen. Gisteren voor het eerst een beetje op hakken rondgelopen en dat was geen succes. Maar ook in platte schoenen *voel* ik mijn teen soms, na een wandeling. Normaal *voel* je je tenen niet, he. En het is toch wel al meer dan twee maanden geleden.

Tsk. Niet eens gebroken en toch zo moeilijk doen.

Muis

Ik geef toe, ik heb gelachen en niet eens in mijn binnenste, wanneer mijn huisgenootje een briefje had achtergelaten op de keukentafel ‘Julie, een kakkerlak!!!!’ met daarnaast onder een kommetje een beestje zo klein dat je niet eens kon zien of het wel een kakkerlak was. Met een grijnslachske mepte ik de spinnen in haar kamer dood. En dat en dat, dat deed mij allemaal niets.

Maar ik ben geen held.

Vanavond, ik zit te lezen in de keuken. Ik hoor een raar geluid vanachter het vuur. Ik roep mijn huisgenootje, want ik ben er niet gerust in. En terwijl ik op een stoel zielig sta te wezen, zie ik achter het vuur beweging. Vaststelling: muizen horen. Ik heb zo hard gegild dat de muis terug achter het vuur verdween. Ik ben er niet gerust is. Huisgenootje heeft alle kasten en de oven doorzocht en niets gevonden.

De keuken heeft geen deur. Ik. Ga. Nooit. Meer. In. De. Keuken.

Mijn kamer heeft wel een deur. Ik. Kom. Niet. Meer. Uit. Mijn. Kamer.

–
We hebben nu wel een deal. Ik de kakkerlakken en de spinnen, zij de muizen.
Ik ga niet meer lachen met mensen lachen die bang zijn van kakkerlakken en spinnen.

Deze morgen in de winkel

In de rapte je roze sportschoenen aandoen en je rode jas aantrekken en je haar niet echt kammen, want je gaat gewoon even snel snel geld afhalen. En voor je het weet roepen ze ‘Miss, Miss!’ naar je in de winkel en vragen ze waar de tandpasta ligt.

Pompoendief

31 oktober: la mamma doet mee aan de halloweengekte en carves haar eerste pompoen. ’s Middags zetten we die op het balkon en ’s avonds steken we het kaarsje aan. Hoe mooi.
1 november: pompoen is weg.

Houd de pompoendief!

Du-uh

Note to self: Amerikaanse croques monsieur zijn niet half zo lekker als die van la mamma.

These boots ain’t made for walking (just yet)

Ho maar! Wat stond er daar gisteren aan mijn deur, drie dagen na bestelling? Mijn nieuwe laarzen! Als ze iets goed doen, zeggen we het ook, dus handjes samen voor the USA en hun snelle leveringen en hun soepele return policies. Waren ze te groot, te klein, te breed, te smal: terug in de doos, terug opsturen en centjes terug. En dat is niet alleen voor mensen die te lui zijn om laarzen te gaan kopen in de winkel, maar ook voor die dutskes die op zo’n grote voet leven dat ze hun maat in de echte winkes niet hebben. Maar ze zijn perfect, de laarzen. Ze blijven. Alleen jammer dat mijn voet nog steeds sportschoenen verkiest boven zwarte laarzen met hak…

Maat 42

Na jaren pathetische speechkes te hebben gehouden in schoenwinkels dat het een schande was en dat er wél vrouwen zijn met maat 42 en dat die ook schone schoenen willen, ben ik ze eindelijk tegengekomen, die anderen: ze bieden allemaal mee op dat mooie paar vintage boots op Ebay.

Update: verloren.