“Een must-see” labelde ik vorige week “In Bruges”, toen net in de zalen. De trailer beloofde niet te veel goeds, maar hey, ze maken niet elke dag een film over/in Brugge!
Dit weekend naar de cinema geweest. Het testpubliek van een Sloveen, een Italiaan en een Belg is unaniem: Gaat dat zien!
En ook de Amerikanen lachten – met zichzelf!
–
Is “In Bruges” al langs België gepasseerd? Ik schrijf er graag iets meer over, maar wil natuurlijk niet alles verklappen.
In plaats van dit:
gingen we dit jaar voor dit:
Bijna drie uur uitstekende drama, de laatavondvertoning dus we hebben niet eens afgeteld om twaalf uur. De zaal zat vol gelijkgestemden, de wandeling naar huis achteraf deed deugd, het eten ervoor was yummy.
Was het bij u ook een beetje leuk?
Maar wat ik daar zag heeft me niet blij gemaakt. “Atonement”, onze tweede cinemamisser in minder dan twee weken tijd is een feit. Ik had het kunnen weten: de regisseur had het eerder aangedurfd “Pride and Prejudice” te herverfilmen, na de fantastische BBC-reeks. Een echte aanrader, trouwens, voor deze koude winterdagen. Wel enkel voor mensen met veel tijd.
Mister Darcy *zucht*
Weetjes van de laatste dagen:
- een zaternamiddag in december wil je echt niet op 5th Avenue rondlopen;
- er zijn wachtrijen buiten voor de speelgoedwinkels;
- boekhandels verkopen gelukkig ook gezelschapspellekes;
- gezelschapspellekes zijn echt niet meer gezellig als sommigen het te serieus opvatten;
- het wordt nog minder gezellig als je gaat kamikazerisken;
- kamikazerisken is nochtans leuk;
- er komen niet veel leuke nieuwe films uit in de kerstvakantie;
- een nieuwe Harry Potter zou niet misstaan;
- ‘The Golden Compass’ is echt slecht, zelfs in zijn genre;
- ‘Ratatouille’ is een instant classic in zijn genre;
- onze muis houdt zich stil;
- de valletjes zijn nog leeg;
- er is een Exterminator onderweg;
- British Airways heeft mijn panettone afgepakt;
- het was een dure artisanale panettone;
- British Airways heeft mijn torrone afgepakt;
- British Airways is Paolo’s valies kwijt;
- het is juist dedie met alle kleren;
- British Airways is niet vriendelijk aan de telefoon;
- ik denk niet dat er nog met British Airways gaat gevlogen worden.
De voorlaatste keer dat ik mij amuseerde met Engelse woordenschatoefeningen was op de GRE. Toen enkel en alleen voor mijn eigen, maar nu kan het ook voor het goede doel op www.freerice.com.
FreeRice has two goals:
1. Provide English vocabulary to everyone for free.
2. Help end world hunger by providing rice to hungry people for free.
Goed zijn is verslavend! En o, wat komt dat Latijn van pas…
Dat van die pompoen, dat is niet langer echt een mysterie. En dat van die ijskreemkar, dat is niet langer echt creepie. Dat allemaal sinds gisterenavond. Situatieschets: ik lag in mijn bed wat te lezen toen ik ineens een stem hoorde, een vrij luide stem, die zong. Valse toonladders, zoiets. Stond er iemand in de living te zingen (we hebben gasten)? Ik ga kijken. Niemand. Alleen mijn huisgenootje is thuis. Ik haal haar erbij en ook zij stelt de stem vast (ik ben niet gek, oef). We leggen ons oor tegen de muur, we speculeren even en de stem is weg. Een kwartier later terug hetzelfde gezang…
Jaja, het was waarschijnlijk de wind, of een zatte bovenbuur, maar toch…
I hear dead people…
Vandaag zat het even niet mee. Na de les om half zeven ging iedereen er een drinken (ik geloof dat ik niet de enige met een rotdag was), maar mijnen kop deed zeer, dus ik naar huis. En op weg naar huis vond ik een traktatie op mijn maat. Een ijsje! Zo, ze is dus een van de vele winkeltjes op Broadway binnengestapt en daar een pot Ben&Jerrys gekocht, zie ik je al denken. Niets van. Ik kocht mijn ijsje aan een ijskarretje. Oe, rijden die dan nog rond op deze tijd van het jaar? O ja. Want het was hier vandaag nog zesentwintig graden. Zesentwintig graden. He, ik voel me precies al een beetje beter.
Als in: maar goed dat vanavond de verwarming voor het eerst aanstaat.
En als in: ik zou wel eens mijn schoon wit crèmekleurig frakske durven bovenhalen.
Ik mag de schoen houden! Content dat ik was toen ik dat hoorde. Gisteren stond ik op de bus te wachten en de vriendelijke meneer naast mij vond ze ook wreed schoon. Ze worden zeker en vast een fall hit, verklapte ik, ik had om de andere moeten vragen.
Maar genoeg over mijn duckfoot. Morgen of zo vliegt die in de kast en schakel ik over op tennis shoes. Maar nu het stappen veel beter gaat, kan ik dit weekend lekker genieten van het schitterende herfstweer. Ik heb het niet verteld, maar tot maandag was het hier 30 graden. Celcius, uiteraard, aan dat Fahrenheitgedoe doe ik niet mee. Drie dagen van stortregen later, is de temperatuur tien graden gezakt, schijnt de zon en hoopt iedereen dat de herfst nu echt is gearriveerd. Begin er dus ook maar aan, Central Park bomen, want over twee weken heb ik hoog bezoek…
Het is hier maar stil, de laatste dagen. Tja, over enkele dagen vlieg ik terug naar België, dus moet er vanalles in orde gebracht worden. Een rondje was, een rondje kuisen, een rondje winkels, een rondje bib, een rondje bureau, een rondje valiezen. Ik heb een onderverhuurster, dus het appartement moet spic ‘n span zijn.
O, helemaal naast de kwestie, maar ik geef het toch even mee: ik hartje bagels, big time.
Recente reacties