Thanksgiving

Het was weer een supergezellige Thanksgiving in Philadelphia! Paolo’s prof nodigt ons al drie jaar lang uit voor de real American thing, en zelfs nu Paolo in Rome zit, mochten Patrizio en ik* nog altijd komen! I hartje Thanksgiving food! Kalkoen is maar een mager beestje, maar de sides! De sides! Spruitjes, puree, zoete aardappels, corn bread, mais, boontjes, rode kool (op een ander eet ik dat wel), cranberries en stuffing. Stuffing! Verschillende soorten stuffing! En voor dessert appel- en pompoentaart. Marvelous!

* Die combinatie, wij twee zonder Paolo, was blijkbaar verwarrend voor sommigen. Vraag aan Patrizio: “Where did you meet your wife?” Moewhahahaha.

Ja, ik ben een klein kind

Mijn dagelijks yoghurtje:

Het moet niet altijd wijn zijn

Mijn bijdrage tot het etentje vanavond: klik en watertand.

Ik hartje bagels, big time!

Geen New York zonder bagels. De bagel store in de buurt van de unief was binnen de kortste keren een vast adresje. Poppy seed met garlic&chives of met salmon de favoriet. Intussen heb ik ze al op verschillende andere plaatsen geprobeerd, ik heb ze al veel lekkerder gegeten, ik heb ze al veel taaier gegeten. Ik ben zelfs zo’n lieveke dat ik soms, voor ik de bus nam, een bagel ging kopen voor mijn bagelfan in Philly. En ook een voor mij, uiteraard. En ja, die was meestal al op voor we Manhattan goed en wel hadden verlaten…

Banana Bread

Met dit warme weer smijt ik normaal gezien wat bananen en ander fruit plus een geut fruitsap in de blender. Uurtje frigo, fris zomerdrankje klaar. Maar gisteren regende het de hele dag en die overrijpe bananen moesten op… Du-us: nieuw receptje uitproberen. Banana Bread gevonden op de website www.kokeneten.be. En goedgekeurd!

Kersen

Gisteren wat fruit gaan kopen en ik kon natuurlijk niet aan de kersen weerstaan (intussen al lang op). Ik wil ook een kerselaar in de tuin, net zoals Paolo! ’s Morgens vroeg of tegen valavond kersen gaan plukken: zalig. Een zelfgeplukte cerise smaakt nét ietsje beter…

Cobb

Na twee jaar heeft een mens al zijn vaste adresjes voor een hapje, nietwaar. Dus omdat ik toch nog eens onder de mensen moest komen, sprak ik vanavond af in mijn favoriete adresje voor mijn favoriete Amerikaanse salade: de Cobb Salad. Omdat ik een zoetje ben: het recept. Ik weet, het ziet er maar een defelke uit. Ik had óók mijn twijfels, maar het is echt lekker. De salade is zelfs een fenomeen: ja, ja, welke andere salade krijgt een aparte paragraaf op Wikipedia, getiteld ‘The Cobb Salad in popular culture’?

Vleeshond!

Dit weekend was ik nog eens in Philly en zaterdagavond waren we uitgenodigd voor een etentje bij een van Paolo’s friendjes. Lizie, vleeshondje dat je bent, je had er bij moeten zijn: kilo’s biefstuk! Op de grill! Met veel sap en bloed!

(Het vlees kwam van the Italian Market, waar, als je wilt, ook Rocky zijn schellekes hesp kocht…)

Arancine: The Making Of

Grazie nonno di Patrizio…

… voor de porcini uit Umbrië die je per postpakket naar je kleinzoon Patrizio in New York stuurde. Vanavond heerlijke risotto gegeten. Viva de Italiaanse opa’s!