Het is avond, we zitten in de keuken, het raam staat open en ik hoor gepiep.
Ik: Maar allez, welke vogels zijn dat nu nog?
E: Vogels met een grijze vacht, een lange staart en zonder vleugels.
Flip flops, gladde trap en te laat zijn gaan niet goed samen. Nee wacht: flip flops, gladde trap, te laat zijn en ik gaan niet goed samen. Van de trap geflipflopt dus. En al was ik zonder veel pijn op mijn afspraak geraakt, toen ik daarnet naar huis wandelde, ging dat toch niet zo vlot. Nu zit ik hier met ijsblokjes op mijnen poot thuis, terwijl buiten de zon schijnt en de buren protesteren tegen de uitbreiding van de unief. En met protesteren bedoelen zij een gezellig marktje houden met eetkraampjes en optredens met veel lawaai. Boe!
Vandaag na mijn les geraakte ik maar niet weg uit het bureautje van de T.A.’s: en hun huiswerk opgeven, en de kopies voor morgen aanvragen, en de problemen met de nieuwe editie van het boek oplossen, en de eerste quiz nakijken,… Eindelijk met alles klaar en alles mee wat naar huis mee moest. Dacht ik. Want ik stond nog niet in de uitgang van Hamilton, toen ik me ineens realiseerde dat die aanbevelingsbrief, die ik thuis wou invullen, toch niet in mijn sjakosj zat. Terug naar boven, en beginnen zoeken. In mijn boek? Nee. In de workbook die ik vijf minuten geleden in mijn handen had? Nee. Tussen de oefeningen van vandaag? Nee. Tussen die van morgen? Nee. Achter de bureaus, op de grond, nog maar eens mijn tas checken, nog maar eens alles controleren vanaf het begin… Aaaaa.
En toen viel mijn oog op de vuilbak. O ja. Daar lag ie, in de vuilbak. Maar wel in de vuilbak ‘all paper’. Zelfs in mijn verstrooidheid sorteer ik. Zo milieubewust ben ik wel.
Recente reacties