Al wat ge zegt, zijt ge zelf

“Snoooob!” riep ik eergisteren uit toen ik in de studentenkeuken van een vriend een grote Le Creuset zag staan tussen de plastieken schaaltjes en de tien verschillende borden en glazen.  Wist ik veel dat we de dag erna eventjes gingen binnenspringen in een grote winkel op zoek naar zeep en daar een casserole van hetzelfde merk aan een meer dan redelijke prijs gingen vinden. In een kleur dat wonderwel past bij onze studentenkeukenstoelen én mijn ogen.

As we speak zit er een lammetje in de oven. 

Vitello tonnato

Ik had voor oudejaar zin in ‘vitello tonnato’ en verwend nest dat ik ben, kreeg ik mijn zin. Dit gerecht kwam tot stand zoals alle andere gerechten die Paolo en ik samen (groot woord) bereiden: na wat gesurf op tinternet en na een telefoontje met la mamma.

Het meeste werk gebeurt de avond voordien:

Het kalfsvlees:
Breng water aan de kook in een grote casserolle met een scheut olie en azijn, wat wortels, selder, ajuin en laurier. Wanneer het water kookt, het kalfsvlees toevoegen (best schouderstuk). Laten koken voor twee uur op een zacht vuurtje en nadien het vlees een nacht laten afkoelen in de bouillon.

De tonijnsaus:
Kieper in de blender drie doosjes tonijn op olie, wat kappertjes, enkele ansjoviskes en mayonnaise naar smaak. Voeg olie en wat kookvocht van het kalfsvlees toe om de saus te binden. Het resultaat moet een cremerige saus zijn.

De dag zelf het kalfsvlees in fijne plakjes snijden, op een bord schikken, overgieten met een dikke laag saus en versieren met kappertjes (mijn taak).

As easy as abc, zeg ik dan.

Smokin’

Het liep even mis met de oven op kerstavond…