Mysterie: langs waar komen die sloebers nog binnen na al dit? Ik ben blij dat ik niet hebben moeten zien hoe mickey het vuur binnendook.
Het wordt tijd dat ik eens over iets anders kan schrijven.
Eentje is geentje…
Nieuwe mickey gespot op het vuur. De helden hier in huis hebben het vuur verschoven op zoek naar de doorgang, maar hebben niets gevonden. Het zou handig zijn te weten waar ze vandaan komen, die sloeberkes. Ik heb dan maar meteen een muizenval gekocht.
Want dat ‘eentje is geentje’ is echt wel een regel als het over muizen gaat.
Dat van die pompoen, dat is niet langer echt een mysterie. En dat van die ijskreemkar, dat is niet langer echt creepie. Dat allemaal sinds gisterenavond. Situatieschets: ik lag in mijn bed wat te lezen toen ik ineens een stem hoorde, een vrij luide stem, die zong. Valse toonladders, zoiets. Stond er iemand in de living te zingen (we hebben gasten)? Ik ga kijken. Niemand. Alleen mijn huisgenootje is thuis. Ik haal haar erbij en ook zij stelt de stem vast (ik ben niet gek, oef). We leggen ons oor tegen de muur, we speculeren even en de stem is weg. Een kwartier later terug hetzelfde gezang…
Jaja, het was waarschijnlijk de wind, of een zatte bovenbuur, maar toch…
I hear dead people…
31 oktober: la mamma doet mee aan de halloweengekte en carves haar eerste pompoen. ’s Middags zetten we die op het balkon en ’s avonds steken we het kaarsje aan. Hoe mooi.
1 november: pompoen is weg.
Houd de pompoendief!
Recente reacties